Het lijkt zo gewoon en makkelijk, een dagje pretpark. “Dat is toch fantastisch voor kinderen!” en “Kinderen houden hier echt van!” Zo hoort het te zijn. En als volwassene mag je het eigenlijk al wat minder leuk vinden, want wie gaat er nu nog in een achtbaan?
Toch ligt dit voor veel mensen anders dan je zou denken.
Overprikkeld
Jarenlang hadden wij samen met Lewis een abonnement op de Efteling. Ondertussen is hij oud genoeg om alleen met vrienden te gaan, en hoeven wij niet meer altijd mee. Maar Lewis is een echte pretparkenfanaat, dus op vakantie proberen we voor hem altijd een park te bezoeken. Zo heb ik inmiddels meerdere pretparken in Europa bezocht en oriënteren we ons nu op pretparken in Japan. Want, zo zegt Lewis: “Als je in Japan bent, moet je écht naar een pretpark. De animatronics zijn daar echt fantastisch!”
Animatronics zijn de bewegende figuren die je in pretparken ziet. Denk aan Pardoes in Symbolica in de Efteling, of de animatronic van Elsa in Eurodisney.
Ik ben volledig ondergedompeld in de wereld van pretparken. En gelukkig mochten wij als ouders daarin meegroeien. Zelf zou ik niet per se op vakantie naar een pretpark gaan, want alle prikkels, daar houd ik niet van. Zeker niet op een drukke zomerdag.
Deze zomer waren we in Parc Astérix, vlakbij Parijs. Het park is volledig in de stijl van de Asterix en Obelix stripboeken en films, de thematisering is erg mooi en er zijn achtbanen en attracties voor verschillende leeftijden. Maar helaas was het bloedheet en liepen we in dikke rijen door het park. In één klap overprikkeld.
Daar kwamen de achtbanen nog bij, die op zijn zachtst gezegd niet echt soepel rijden. Ik liep met een halve whiplash en hoofdpijn door het park. Met al het lawaai, de rennende kinderen en de veel te hard pratende medebezoekers was ik snel klaar voor die dag. Ik merkte gedurende de dag dat mijn lontje korter en korter werd.
En dit geldt niet alleen voor mij. Er zijn veel mensen die de drukte van een pretpark moeilijk aankunnen. Die de prikkels van geluiden, lichten en mensen niet goed kunnen verwerken. Daarom zocht ik uit wat nou goede tips zijn voor mensen met ADHD, voor kinderen met ADHD, of voor iedereen die snel overprikkeld raakt in een drukke omgeving.
Hoe overleef je een pretpark?
1. Begin achteraan in het park. De meeste mensen beginnen vooraan en werken de attracties van voor naar achter af. Door achteraan te beginnen loop je de drukte voor en heb je de populairste attracties al gedaan voordat de wachtrijen oplopen.
2. Gebruik een fastpass of de digitale wachtrij. Veel pretparken bieden tegenwoordig een fastpass aan waarmee je de normale rij omzeilt. Het nadeel is dat een fastpass vaak duur is. De digitale wachtrij is een gratis alternatief. Bij de Efteling kun je bijvoorbeeld digitaal in de wachtrij staan voor de Droomvlucht en Dans Macabre. Handig voor iedereen, zeker met jonge kinderen.
3. Check van tevoren hoe druk het park verwacht te worden. Op de website van de meeste pretparken kun je zien op welke dagen en tijdstippen het drukker is. Kies bewust een rustiger dag, zoals een doordeweekse dag of een studiedag.
4. Ga eten op de drukste momenten. Als je het slim plant, zit je op de piekuren rustig aan tafel terwijl anderen in de rij staan. Daarna stap jij in terwijl de wachtrijen korter zijn.
5. Houd de wachttijden in de gaten. De meeste pretparken hebben een eigen app met actuele wachttijden. Werkt de app niet? Kijk dan op looopings.nl voor een overzicht van wachttijden per park.
6. Begin rustig. Start met rustigere attracties zodat je evenwichtsorgaan kan wennen aan de bewegingen voordat je de heftigste achtbanen in gaat.
7. Kleed je in laagjes. Voor mensen met ADHD kan bepaalde kleding gedurende de dag steeds meer gaan irriteren, zeker als er ook nog andere prikkels bij komen. Laagjes helpen je ook om je temperatuur goed te reguleren.
8. Neem snacks mee, maar houd je rugzak licht. Er is weinig zo vermoeiend als de hele dag een te zware rugzak meedragen. Verdeel spullen goed, neem alleen wat je echt nodig hebt en laat de rest thuis, in de auto of het hotel. Ik ga zelf het liefst zonder rugzak, maar altijd met een kleine snack in mijn tas.
9. Bereid je kinderen goed voor. Bekijk van tevoren samen in welke attracties ze mogen en welke niet, zodat je teleurstellingen onderweg voorkomt. Check ook welke attracties die dag gesloten zijn. Wees hier duidelijk in, dat scheelt een hoop frustratie.
10. Luister naar je lichaam en neem pauzes. Zorg dat je uitgerust begint. Ga tussendoor op rustige plekjes zitten en ga naar huis als de koek op is. Lewis wil het liefst van ’s ochtends vroeg tot sluitingstijd van de ene kant van het park naar de andere. Onze afspraak is dat dat mag, zolang wij af en toe korte pauzes kunnen nemen om rustig te zitten en iets te drinken. Ik rust liever meerdere keren kort op een dag dan één of twee keer lang.
Dopamineshotje
Er zijn ook genoeg mensen met ADHD die juist helemaal opleven in een pretpark. Voor hen zijn het ware dopamineshotjes. De achtbanen, het gevoel in je buik, de lichten, de geluiden, de energie van een park, dat is precies wat hun brein zoekt.
ADHD komt in vele vormen en zit vol tegenstellingen. Kijk er dan ook niet van op als iemand met een koptelefoon op tegen de geluiden tegelijkertijd geniet van de heftigste achtbaan. De ene prikkel is de andere niet.
En als je thuiskomt en merkt dat het ADHD-brein even genoeg heeft gehad, dan is dat zo. Gun ze de ruimte om bij te komen. Verwacht de rest van de avond en de volgende dag niet te veel.
Voor het tijdschrift Kleine Globetrotter schreef ik een stukje over ons verblijf in Parc Astérix. Benieuwd? Bestel dan het septembernummer van 2026 via kleineglobetrotter.nl.